SĄD SŁOWA
Odrzucający Mnie i nie przyjmujący słów mych ma sądzącego go: Słowo, które wypowiedziałem, osądzi go w ostatnim dniu.
krino – oddzielić, wyłonić,
sądzić, spierać się
Jezus do swoich własnych przyszedł, ale swoi Go nie przyjęli
(J. 1, 11).
Nieprzyjęcie Słowa to zamykanie oczu na światło, które jest obecne. Jednak ono potrafi iść z człowiekiem i miłosiernie czekać, aż wydarzy się coś, co będzie punktem krytycznym, gdy życie straci dotychczasowe oparcie i zostanie poddane próbie. Ten moment krytyczny może być nową szansą dla Słowa, aby ujawniła się jego moc, choć odczuwamy ją jako sąd – jak mówi o tym list do Hebrajczyków: Żyjącym jest Słowo Boga i sprawnym, i bardziej tnącym niż każdy miecz obosieczny i przenikającym aż do podziału duszy i ducha, stawów i szpiku, i zdolnym do osądzania (kritikos) myśli i rozumień serca (Hbr 4, 12). Moc Słowa to moc osądzenia życia, rozświetlenia wnętrza, ukazania prawdy. Właśnie wtedy, gdy doświadczamy własnego kresu, gdy nasz dzień wydaje się być końcem, możemy być wybawieni – Słowo działa w nas zawsze na naszą korzyść. Oddziela nas od naszego własnego zła, stawia w świetle, w którym możemy dokonać wyboru, ponieważ możemy rozpoznać prawdę swojej wewnętrznej sytuacji. Tacy, jacy jesteśmy w naszej głębi, zostaliśmy definitywnie pokochani, przyjęci i zbawieni.
Możemy to zobaczyć w doświadczeniu Piotra. W momencie zaparcia się Jezusa, Piotr przypomniał sobie słowo Jezusa, który mu oznajmił: Zanim kogut zapieje, trzykrotnie się Mnie zaprzesz (Mt 26, 75) oraz Prosiłem za tobą, aby nie ustała twoja wiara (Łk 22, 32). To Słowo osądziło go, a on poddał się i skruszył, zapłakał. Wszedł w światło, które było bolesne, ale życiodajne, w którym odrodziła się Jego relacja z Jezusem.
Słowo sądzi dlatego, że ma w sobie moc zbawienia. Całe zbawienie Jezus pozostawił nam jako Słowo – Ewangelię, Jego żywą obecność.
I ujrzałem niebo otwarte, a oto koń biały i siedzący na nim zwany Wiernym i Prawdziwym, sądzi oraz walczy w sprawiedliwości. Oczy jego płomień ognia i na głowie liczne diademy. Ma wypisane imię, którego nikt nie zna prócz Niego. Odziany jest w szatę we krwi skąpaną, a nazwano Go imieniem Słowo Boga … na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię: Król Królów i Pan Panów.